Historia e Noelia Castillo-s u karakterizua nga dhimbje të mëdha, si fizike ashtu edhe emocionale. Kjo vuajtje e rëndë e shtyu të renë spanjolle të kërkonte eutanazi në vitin 2024. Të enjten,(dje) në moshën 25-vjeçare, kërkesa e saj u realizua dhe jeta e saj e vështirë mori fund.
“Dua të iki në paqe dhe të ndaloj së vuajturi, kaq,” u shpreh Castillo disa ditë para vdekjes, në një intervistë për kanalin spanjoll Antena 3.
Rasti i saj shkaktoi debat të fortë në Spanjë, sidomos pas transmetimit të intervistës mes atyre që e mbështetën vendimin e saj dhe të tjerëve që i dërguan mesazhe në rrjetet sociale duke e nxitur të mos zgjidhte eutanazinë.
Një jetë e mbushur me vuajtje
Në intervistë, Castillo shpjegoi se vendimi i saj kishte rrënjë në një jetë familjare të trazuar pas ndarjes së prindërve kur ajo ishte 13 vjeçe. Ajo kaloi kohë në një qendër të mbikëqyrur dhe u diagnostikua me çrregullim obsesiv-kompulsiv dhe çrregullim të personalitetit kufitar.
Ajo rrëfeu gjithashtu tre episode abuzimi seksual: një nga një ish-partner, një tjetër në një klub nate ku tha se u përdhunua nga dy burra, dhe një i tretë në një bar nga tre të rinj. Sipas saj, asnjë nga këto raste nuk u raportua.
Disa ditë pas episodit të dytë, në tetor 2022, ajo tentoi vetëvrasje. Edhe pse mbijetoi, mbeti e paralizuar dhe e detyruar të përdorte karrocë invalidi. Ky moment u bë pika e kthesës që e çoi drejt vendimit për eutanazi.
“E kam shumë të vështirë të fle dhe kam dhimbje në shpinë dhe këmbë,” tha ajo, duke theksuar se vuajtja nuk ishte vetëm fizike. “Bota ime ishte shumë e errët… nuk kisha qëllime, objektiva, asgjë.”
Eutanazia e saj u krye në spitalin Sant Pere de Ribes, ku ajo jetonte.
Një rrugë e gjatë ligjore
Vetëvrasja e asistuar është ligjore në Spanjë që nga qershori 2021. Për Castillo-n, aplikimi për eutanazi ishte vetëm fillimi i një procesi të gjatë dhe kompleks, kryesisht për shkak të kundërshtimit nga familja e saj.
Kërkesa e saj u miratua më 18 korrik 2024 nga Komisioni i Garancisë dhe Vlerësimit në Katalonjë, i cili vlerësoi se ajo plotësonte të gjitha kushtet ligjore: një gjendje klinike e pakthyeshme që shkaktonte varësi të madhe, dhimbje dhe vuajtje kronike.
Megjithatë, në gusht të po atij viti, babai i saj, i mbështetur nga një grup fetar konservator – nisi një betejë ligjore për ta ndaluar procesin, duke pretenduar se ajo nuk ishte në gjendje të merrte një vendim të tillë.
“Ai nuk e ka respektuar vendimin tim dhe nuk do ta bëjë kurrë,” tha Castillo për të atin.
Që nga ajo kohë, babai i saj nisi një proces të gjatë ligjor që vonoi eutanazinë e Noelias për 20 muaj, duke kaluar nëpër pesë nivele gjyqësore: një gjykatë e Barcelonës, Gjykata e Lartë e Drejtësisë e Katalonjës, Gjykata Supreme, Gjykata Kushtetuese dhe Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut.
Asnjë nga këto organe nuk e kundërshtoi vendimin e gruas së re. Të gjitha zbuluan se ajo i plotësonte kërkesat dhe ishte e aftë të vendoste të vdiste.
“E kuptoj që është baba, që nuk do të humbasë një vajzë“, reflektoi Castillo në intervistën e saj. Ajo shtoi se ndihej e hutuar sepse nuk kishte një marrëdhënie të ngushtë me të.
“Ai më injoron. Pse pra më do gjallë? Që të më mbajë në spital?” tha ajo.
Beteja që zhvilloi në fund të fundit i mundësoi asaj të zbatonte vendimin e saj.
“Më në fund ia dola dhe tani ndoshta më në fund mund të pushoj”, i tha ajo gazetares së Antena 3.”Nuk mund ta duroj më këtë familje, nuk mund ta duroj më dhimbjen, nuk mund ta duroj gjithçka që më mundon në kokën time”.
Castillo i tha lamtumirë të gjithë familjes së saj dhe kërkoi që në momentet e saj të fundit, ajo të lihej e qetë.
“Nuk dua askënd brenda» dhomës së saj, tha ajo. “Nuk dua që të më shohin teksa mbyll sytë”.
