Tottenham kishte një mundësi të artë për të marrë kontrollin e veriu të Londrës nga Arsenali në mënyrë të përhershme. Nën drejtimin e trajnerit të njohur Mauricio Pochettino, ekipi kishte zhvilluar një grup të ri lojtarësh të talentuar si Harry Kane, Dele Alli, Son Heung-min dhe Christian Eriksen, të përzier me përvojën e Hugo Lloris, Jan Vertonghen, Toby Alderweireld dhe Mousa Dembélé. Formacioni i Spurs, që kishte shfaqur ambicie për titull, ishte mes më të mirëve në Evropë, por mungonte thelbësisht thellësia e ekipit.
Pas një sezoni të pabesueshëm në White Hart Lane, ku nuk humbën asnjë ndeshje në sezonin 2016-2017, Spurs u detyruan të lëviznin në Wembley për një vit e gjysmë, përpara se të ktheheshin në stadiumin e ri Tottenham Hotspur. Ndërkohë, Arsenali përballej me një krizë të brendshme, sidomos pas largimit të Wengerit në 2018. Diskutimet rreth lojtarëve si Jack Wilshere dhe Aaron Ramsey, si dhe menaxhimi i Unai Emery, shkaktuan ndarje të mëdha brenda klubit.
Në Tottenham, kishte një ndjenjë uniteti që kishte humbur në Arsenal që nga titulli i vitit 2004. Të gjithë ishin në sinkron, derisa Pochettino, në majin e vitit 2018, kërkoi ndihmën e bordit për merkato. Pavarësisht kërkesës, klubi nuk arriti të nënshkruajë asnjë lojtar në dy merkato të ardhshme.
Megjithatë, Spurs arritën të kualifikoheshin në finalen e parë të Ligës së Kampionëve në sezonin 2018-2019, duke e kaluar grupin e vështirë dhe duke eliminuar Manchester City falë një vendimi të diskutueshëm të VAR-it. Rënia e tyre në finale përballë Liverpoolit me 2-0, ofroi një lehtësim të madh për tifozët e Arsenalit, të cilët ishin të shqetësuar për mundësinë që Tottenham të bëhej kampion i Evropës.
Kjo ishte ndoshta mundësia më e artë që Tottenham kishte për të arritur dominimin e veriu të Londrës, një mundësi që erdhi dhe kaloi pa u realizuar.
