Dita 9 Nëntor 1990, kur mijëra njerëz festuan rënien e Murit të Berlinit, është e paharrueshme. Por, një vend tjetër, pak kilometra larg, ishte gjithashtu kyç për ribashkimin gjerman: stacioni i kufirit të Berlinit, Friedrichstrasse. Ky oborr përjetoi ndryshimet e mëdha pas rënies së Murit, dhe u bë subjekti i filmit “Berlin, Friedrichstraße, 1990”, i dokumentaristëve Konstanze Binder dhe Lilly Grote.
Filmi, i cili u shfaq në Berlinale, ploteson një perspektivë përkujtimore për ngjarjet në stacionin Friedrichstrasse pas konferencës së famshme për shtyp nga zëdhënësi i qeverisë GDR, Günter Schabowski. Çdo këndvështrim në film tregon ndjeshmërinë dhe ankthin e të dyja palëve, Lindjes dhe Perëndimit, kur kalonin kufirin.
Menaxherët e stacionit, shitësit në kioskë dhe udhëtarët ndajnë përvojat e tyre, duke krijuar një rrëfim që pasqyron ndjenjat e atyre që përjetuan atë periudhë. Nxënësit nga Lindja dhe Perëndimi ishin në dy kampet e ndryshme, që ndihmoi në ndarjen e tregimeve të tyre.
Friedrichstrasse ishte një vend frike për dekada të tëra, dhe ky element e bënë atë më të përshtatshëm për filmimin sesa vende të tjera si Checkpoint Charlie. Atmosfera e tensionuar dhe diskutimet e ngjashme shfaqin se si njerëzit përjetonin kalimin e kufirit, ndonjëherë me frikë dhe pasiguri.
Një skenë prekëse tregon një muzikant që hetohet nga oficerët e kufirit për shkak se violonçela e tij kishte “shumë tela”. Këto momente pasqyrojnë realitetin e asaj kohe, ku ndjenja e vëzhgimit dhe pasigurisë ishte e pranishme.
Filmi gjithashtu kritikohet sepse nuk shfaq vetëm gëzimin e ribashkimit, por gjithashtu shqetësimet e shumë njerëzve nga Lindja, të cilët ndienin pasiguri për të ardhmen. Në përfundim, regjisoret shprehen për nevojën e dialogut dhe mirëkuptimit mes njerëzve me përvoja të ndryshme, duke theksuar se ribashkimi është ende një proces në zhvillim.
Sot, ato shprehën interesin për të intervistuar njerëz në Friedrichstrasse, duke e parë atë si një simbol të ndryshimit dhe mundësive të reja që vijnë me lidhjet mes Lindjes dhe Perëndimit, duke bërë thirrje për vazhdimin e diskutimeve dhe ndihmën e njëri-tjetrit.
