Natën kur Yoon shpalli gjendjen e jashtëzakonshme, situata në Seul ishte kaotike. Gazetari Jake Kwon shkon drejt Asamblesë Kombëtare, e cila ishte mënyra e vetme për të anuluar vendimin e Yoon-it, përmes mbledhjes dhe votimit të 150 ligjvënësve. Ndërkohë, disa ligjvënës që ndodheshin brenda godinës u përpoqën të bllokonin hyrjen e ushtarëve të armatosur duke përdorur karrige e tavolina.
Një ligjvënës i kontaktuar në telefon e kishte të vështirë të hynte në asamble, pasi polici e kishte bllokuar rrugën. Ai arriti të kalojë përmes protestuesve që e ndihmuan të kalonte gardhin për të arrijtur në sallë. Kur gazetarët arritën, ata gjetën një skenë të mbushur me sirena, protesta dhe qytetarë të zemëruar që thoshin “Poshtë autokratit, jo gjendje e jashtëzakonshme”.
Pavarësisht të ftohtit, turma e protestuesve, që përfshinte njerëz të të gjitha moshave, u rrit ndjeshëm. Një orë pas mesnatës, një brohoritje e madhe shpërtheu. Ligjvënësit që kishin arritur brenda, plot 190, votuan unanimously për të anuluar gjendjen e jashtëzakonshme. Pas tre orëve, Yoon u detyrua të tërhiqej.
Një plak që po shihte dramatikën nga larg kujtoi kohën nën sundimin ushtarak, duke theksuar se ato ishin kohëra të tmerrshme dhe se ndiheshin të detyruar të dilnin në protestë për të mos lejuar që kjo të ndodhte përsëri. Ky incident tregon tensionet që ekzistojnë në shoqërinë koreano-jugore dhe ndjenjat e forta kundër sundimit të autoritarizmit. Protestuesit ishin të vendosur në besimin e tyre se duhej të mbroheshin të drejtat e tyre dhe liria, duke krijuar një atmosferë proteste energjike dhe të guximshme. Kjo natë bënte pjesë në një kapitull të rëndësishëm të historisë politike të Koresë së Jugut, ku populli tregoi se ishte i gatshëm të luftonte për të drejtat e tij.
