Në një traditë të veçantë që daton që nga shekulli i 12-të, dy fshatra fqinj në perëndim të Gjeorgjisë përballen çdo vit në një garë të quajtur “lelo burti”, që është një lloj rugby. Kjo ngjarje zhvillohet çdo vit në Dielën e Pashkëve ortodokse, ku pjesëmarrësit përfshihen në një betejë të egër për të transportuar një top në fshatin e kundërshtarit. Pas përfundimit, topi vendoset në një varr për të nderuar të ndjerët. Kjo traditë e veçantë, e cila nuk është vetëm një garë, por një ngjarje komunitare, tregon thellësinë e kulturës gjeorgjiane.
Kutaisi, qyteti ku u zhvillua kjo ngjarje, ka evoluar në një qendër të rëndësishme për turizmin, sidomos që nga hapja e aeroportit në vitin 2016. Megjithatë, shumë vizitorë përfundojnë në Tbilisi dhe bregun e Detit të Zi, duke lënë Kutaisin si një pikë kalimi. Pavarësisht kësaj, qyteti ofron një atmosferë të ngrohtë dhe një ndjenjë të fortë komuniteti, siç shprehet një banore e saj, Emily Lush, e cila e zgjodhi Kutaisin mbi Tbilisi për jetesën e saj.
Kutaisi është gjithashtu një bazë e shkëlqyer për t’u nisur në aventurat në perëndim të Gjeorgjisë. Vizitorët mund të eksplorojnë lartësirat e Svanetit, pyjet e Rachës dhe plazhet e Batumit brenda disa orësh. Ndërkohë, rajoni i Imeretit në jug ofron një përvojë të veçantë për dashamirësit e verës, me një fokus te verërat e lehta dhe freskëta.
Baia Abuladze, një prodhuese vere nga Imereti, nënvizon rëndësinë e verës në jetën e përditshme gjeorgjiane, ku çdo familje ka një bodrum të saj. Ajo thekson se ndjekja e autentikës dhe gatimeve lokale e bën këtë rajon shumë tërheqës për turistët.
Ndërsa turistët po e zbulojnë gjithnjë e më shumë Kutaisin për veçoritë e tij unike, qyteti po pozicionohet si një destinacion më shumë se një ndalesë kalimi, duke ofruar eksperienca të pasura kulturore dhe natyrore.
