Autoritetet siriane shpallën një armëpushim të ri me Forcat Demokratike Siriane (SDF), të udhëhequra nga kurdët, pas humbjes së kontrollit mbi territore të gjera në lindje të vendit. Ky zhvillim përbën një kolaps të de facto të SDF-së dhe të autonomisë kurde që zgjati pothuajse 14 vjet. SDF, e krijuar në vitin 2015 me mbështetje amerikane, ka qenë partneri kryesor i SHBA-së në luftën kundër ISIS-it, duke parë në Uashingtonin si garant të mbijetesës së saj.
Megjithatë, pas një takimi të rëndësishëm mes idhtarëve të SDF-së dhe presidentit Trump, Siria iu bashkua një koalicioni të udhëhequr nga SHBA për të luftuar ISIS-in, çka bëri të pavlefshme aleancën me SDF-në. Komandanti i SDF-së ka akuzuar Uashingtonin për shkelje të premtimeve, duke theksuar se ky qendrim nuk është i ri. Gjatë mandatit të tij të parë, Trump kishte shprehur disa herë dëshirën për të tërhequr trupat amerikane nga Siria, duke lënë SDF-në jashtë mbrojtjes nga ofensivat turke.
Të dhënat e fundit tregojnë se me rënien e regjimit të Assadit dhe ndikimin e zvogëluar rus, Shtetet e Bashkuara duket se janë më pak të shqetësuara për pasojat e braktisjes së kurdëve. Si përgjigje ndaj këtij zhvillimi, protestat masive kurde janë organizuar në shumë vende evropiane, përfshirë Gjermaninë, Francën, Zvicrën, Belgjikën dhe Suedinë. Mijëra protestues kanë kërkuar mbrojtje ndërkombëtare për kurdët në Siri, duke akuzuar SHBA-në dhe Perëndimin për tradhti.
Në Turqi, situata është tensionuar po ashtu, ku protestat janë përballur me ndërhyrjet e autoriteteve, veçanërisht në qytetet me popullsi të madhe kurde. Aktivistët paralajmërojnë për një rritje të tensioneve dhe reagimeve. Analistët shohin këtë situatë si një vazhdimësi të një modeli historik të braktisjes së kurdëve në rajon, duke shprehur frikën se cikli i mbështetjes dhe më pas braktisjes mund të përsëritet sërish. Ndërsa autonomia kurde duket se po mbyllet, roli i kurdëve në arkitekturën e re politike të rajonit mbetet i paqartë.
