Arben Imami, një nga pedagogët e njohur të regjizurës në Shqipëri, u riktheu pas 40 vitesh në Fakultetin e Artit Skenik, ku e nisi karrierën e tij. Takimi me studentët u karakterizua nga reminishenca dhe nostalgji për një përvojë të kaluar, duke ndarë kujtime nga koha e tij si student. Ai përmendi një eksperiencë të veçantë kur kreu një rol që nuk ishte në linjë me origjinën e tij, duke e përshkruar si një moment sfidues.
Imami theksoi se etika e punës është një mësim i rëndësishëm për aktorët dhe regjisorët e rinj, duke e cilësuar si çelësi për suksesin në këtë fushë. Sipas tij, regjisorët kanë privilegjin të krijojnë botë të reja përmes artit, duke u fokusuar në procesin e transformimit të një teksti në një interpretim artistik që rezonon me publikun. Ai theksoi rëndësinë e formës në art, duke nënvizuar se pa të, nuk ka vlerë artistike. Një regjisor i mirë, sipas Imamit, duhet të dijë të përçojë esencën e karaktereve dhe të gjenerojë një ndërveprim të natyrshëm mes botës së tij dhe asaj të të tjerëve.
Pavarësisht talentit, Imami shprehu shqetësimin për kufizimet që ekzistojnë në teatrin shqiptar dhe kritikoi zgjedhjen e veprave dhe mënyrën se si ato interpretohen në skenë. Ai theksoi se talenti duhet orientuar dhe organizuar drejt qëllimeve profesionale, duke përmendur figura të spikatura si Dhimitër Anagnostin, i cili, megjithëse nuk dukej si tipik artist, krijoi vepra të rëndësishme.
Takimi u organizua si pjesë e një cikli bisedash për të ruajtur kujtesën dhe historinë e Fakultetit të Artit Skenik, duke e bërë këtë ngjarje një mundësi për të rikujtuar dhe ndarë vlera të rëndësishme për brezat e ardhshëm të artistëve shqiptarë. Imami përfundoi duke e vlerësuar procesin e mësimit dhe zhvillimit të artistëve si esencial për të ardhmen e artit në Shqipëri.
