Kleringu ka sjellë një krizë të rëndësishme ekonomike në sektorin e ndërtimit, duke prekur veçanërisht prodhuesit e tullave. Fabrikat e tullave, si ajo e Viktor Nikollit në Fushë Krujë, po ballafaqohen me probleme serioze likuiditeti për shkak të kësaj forme tregtie. Nikolli tha se është e pamundur të funksionosh në një ambient ku e gjithë tregtia po kalon në klering, duke shkaktuar një situatë që e kthen sistemin në një lloj shkëmbimi të mallrave.
Ndërtuesit, përkundrazi, duket se përfitojnë nga kleringu, duke mos pasur nevojë të shesin menjëherë dhe duke mundësuar të rrisin çmimet sipër. Ervin Demirxhiu, vlerësues i pasurive të paluajtshme, shprehet se ndërtuesit mund të shpërndajnë kostot dhe të presin momentin optimal për të shitur pronat e tyre.
Si rezultat i kësaj situate, Nikolli u detyrua të mbyllë fabrikën më 20 dhjetor, duke theksuar se për të mbajtur fabrikën në punë nevojiten minima 400 milion lekë të vjetra për pagesat e punonjësve dhe materialeve. Sfondi i çmimeve të larta të caktuara nga ndërtuesit ka rezultuar në një stok të madh të apartamenteve të papërdorura, me 40 banesa që Nikolli ka në treg, por që nuk arrin t’i shesë për shkak të ngecjes së tregut dhe çmimeve të papërballueshme.
Sikurse tregojnë të dhënat nga Banka e Shqipërisë, koha mesatare për shitjen e një apartamenti është shkuar në 11.1 muaj, duke e bërë akoma më të vështirë për pronarët që të nxjerrin pasuritë e tyre në treg. Çështja e kleringut dhe krizës në ndërtim ka krijuar një spirale të rrezikshme që mund të shkaktojë një krizë më të gjerë, duke e vënë në rrezik jo vetëm prodhuesit, por edhe stabilitetin e përgjithshëm të tregut të pasurive të paluajtshme në vend.
