Marrëdhënia mes Sali Berishës dhe SPAK-ut ka qenë në qendër të një konflikti të ashpër mes politikës dhe drejtësisë për pothuajse dy vite. Berisha e sheh këtë si një luftë politike, duke u mbështetur në faktin se kallëzimi për privatizimin e kompleksit “Partizani” ishte bërë nga Taulant Balla, kryetar i grupit socialist. Në fillim, SPAK-u kërkoi masën “detyrim paraqitjeje” dhe ndalim për daljen jashtë vendit për Berishën, por kryetari i PD-së refuzoi thirrjet për t’u paraqitur, duke e përshkruar SPAK-un si një “veglë politike”.
Refuzimi i Berishës e shtyu SPAK-un të kërkonte masën e arrestit shtëpiak, e kjo shënoi fillimin e një serie sulmesh përmes protestave dhe konferencave urgjente nga ana e liderit të PD-së. Berisha ndërtoi një narrativë ku e paraqiste veten si viktimë të një sulmi politik, duke e zhvendosur çështjen nga juridike në moral e politik. Avokati Rezart Kthupi komentoi se SPAK-u do të kishte pasoja politike për hetimet ndaj zyrtarëve, ndërsa ish-prokurori Gentian Tërnava sugjeroi se prokuroria duhej të ishte më e kujdesshme.
Ish-kryeministri është i përfshirë në një hetim për korrupsion, ku akuzohet për përfitime të paligjshme përmes dhëndrit të tij, Jamarbër Malltezi, i cili dyshohet se ka përfituar 5.4 milionë euro nga një projekt ndërtimi gjatë kohës që Berisha ishte kryeministër. Pas muajsh hetimesh, SPAK e dërgoi çështjen në gjykim, por procesi është penguar nga shtyrje të shumta.
Histori e ngjashme ka ndodhur edhe njëzet vjet më parë, kur prokurori Altin Dumani hetonte tragjedinë e Gërdecit. Edhe pse Dumani e mohoi ndikimin politik në hetim, dosja e Gërdecit ka pasur pasoja të mëdha dhe është riçiëllur me akuzën ndaj ish-ministrit Fatmir Mediu. Aktualisht, çështja ka kaluar në GJKKO, por të vërtetat e Gërdecit mbeten ende të pazbardhura.
