Situata financiare e Madridit ka filluar të bëhet më e ndërlikuar me çdo rishikim të ndërtimit të stadiumit. Më 30 qershor 2025, borxhi i pashlyer për stadiumin arrinte në 1.132 miliard euro. Inflacioni, lufta në Ukrainë, ndërtimi i një fushe tërheqëse (225 milion euro) dhe përmirësimi i sistemeve akustike për koncerte kanë kontribuar në rritjen e kostos totale, e cila tani është 1.347 miliard euro. Edhe pse potenciali komercial i modernizuar i Bernabeut është i jashtëzakonshëm, ngarkesa afatshkurtër është shumë e madhe.
Ky model i ri pasqyron në një mënyrë më të kontrolluar “levat” që Barcelona ka përdorur për të shmangur falimentimin. Barcelona krijoi entitete si Barca Studios, Barca Licensing Merchandising dhe Barca Innovation Hub. Pérez do të ndjekë një rrugë të ngjashme, por me mbrojtje më të forta; çdo aksion i krijuar në kompaninë e re do të shpërndahet automatikisht dhe falas për anëtarët ekzistues të klubit, duke funksionuar më shumë si të drejta anëtarësimi sesa si instrumente financiare tregtare.
Një aspekt i rëndësishëm është se kompania tregtare e krijuar nën këtë model pritet të mbetet plotësisht në pronësi të Real Madridit, duke siguruar që anëtarët të mbeten ata që marrin vendimet përfundimtare. Raportet sugjerojnë gjithashtu se klubi po shqyrton një ndarje të pjesshme midis operacioneve sportive dhe atyre tregtare, një qasje e cila do të mund të shërbejë si një parathënie për një model më të strukturuar të qeverisjes hibrid.
Investitorët do të mbajnë aksione pakicë në degën tregtare, por entiteti sportiv do të mbetet i paprekur, duke mbrojtur filozofinë që Pérez e ka promovuar për mbi dy dekada. Ky strukturim ka për qëllim jo vetëm rritjen e kapitalit, por gjithashtu mbrojtjen e Real Madridit nga vulnerabilitetet politike, ligjore ose të tregut në të ardhmen. Ndërsa klubet përballen me sfida financiare, ky model bën të mundur një ekuilibër mes nevojave komerciale dhe ruajtjes së identitetit sportiv.
