Në dëshminë e tij në Hagë më 18 nëntor 2025, gjenerali Wesley Clark diskutoi akuzat ndaj Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK) si një organizatë terroriste në fillimet e saj. Ai theksoi se, sipas tij, kur individët luftojnë kundër shtypjes, ata evoluojnë nga të qenit terroristë në të qenit luftëtarë të lirisë. Kjo është një ndryshim që shpesh e pranon opinioni botëror. Clark, duke iu përgjigjur prokurorit Matt Halling, e mohoi idenë se UÇK-ja duhej të mbante distancë gjatë bombardimeve, duke deklaruar se ata kishin kërkuar ndihmë nga lideri Hashim Thaçi në një kohë kritike për historinë dhe vlerat demokratike të Kosovës.
Më tej, Clark e përmendi se, që nga koha kur Kosova ishte supozuar të ishte një shtet i veçuar administrativisht në vitin 1974, regjimi i Sllobodan Millosheviqit e kishte shkatërruar atë mundësi. Ai theksoi se populli kosovar kishte kaluar në një fazë ku ishin organizuar kolektivisht si çlirimtarë, duke mbrojtur veten nga shtypja. Clark e përmendi gjithashtu se amerikanët e kishin tërhequr vërejtjen liderit të politikës amerikane, Gelbard, për përdorimin e termit “terrorist” ndaj familjes Jashari, duke ilustruar kështu tensionet dhe keqkuptimet që kishin ekzistuar në atë periudhë.
Dëshmia e Clark në Hagë është pjesë e një processi më të gjerë juridik, që shqyrton ngjarjet gjatë luftës në Kosovë dhe rolin e UÇK-së. Përmes këtij dëshmimi, Clark synon të rijetësojë narrativën mbi luftën për liri dhe të sfidojë akuzat që janë hedhur ndaj UÇK-së, duke nxjerrë në pah forcën e fenomenit të rezistencës kolektive ndaj shtypjes. Dëshmia e tij ofron një perspektivë të rëndësishme mbi historinë e Kosovës, duke nxjerrë në pah angazhimin dhe kërkesën për liri të popullit kosovar në kontekstin e luftës dhe historisë moderne.
