Duke folur për dezinformimin e lidhur me Masakrën e Reçakut, gjenerali Wesley Clark theksoi se komuniteti ndërkombëtar ishte skeptik ndaj hetimeve që do të kryheshin nga njerëz të Sllobodan Millosheviqit. Ai shpjegoi se një nga arsyet për këtë ishte frika se Millosheviqi mund të manipulojë provat, duke krijuar një narrativë që ngjarja të dukej si një veprim i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK). Këtë informacion pati qartësuar avokati Aiden Ellis, i cili përfaqëson Jakup Krasniqin, duke shpjeguar se komuniteti ndërkombëtar preferonte që hetimi të kryhej nga Tribunali Penal për Ish-Jugosllavinë (TPNJ).
Clark deklaroi se ndjenja e frikës ndaj dezinformatave ishte një dorë e shkurtër që Millosheviqi kishte përdorur në të kaluarën për të manipuluar situatat. Ai përmendi se kishte dhënë vazhdimisht intervista për të lavdëruar UÇK-në, duke e paraqitur atë si një forcë të mirëorganizuar, megjithatë ai sugjeroi se situata nuk ishte ashtu siç e paraqiste ai. Ai zbuloi se audienca e tij qëllimore ishte Millosheviqi, për të cilin Clark besonte se po e dëgjonte, kështu duke e ndihmuar atë të ngrinte presionin për dorëzimin e tij.
Clark shpjegoi se komentet e tij nuk reflektonin opinione zyrtare të NATO-s mbi kapacitetet e UÇK-së, por ishin pjesë e një strategjie për të ndikuar situatën në terren. Ai vuri në dukje se përdorimi i deklaratave politike në kohë konflikti është një veprim normal, prandaj ai insistonte që qytetarët dhe liderët duhet të ishin të vetëdijshëm për potencialin e dezinformatave dhe manipulimeve nga aktorë të ndryshëm.
Dëshmia e Clark rikthen në vëmendje sfidat me të cilat u ballafaquan autoritetet ndërkombëtare gjatë luftës në Kosovë, dhe si qëllimet strategjike mund të ndikojnë në mënyrën se si raportohen ngjarjet dhe manipulohen provat në pasojë të konflikteve.
