Në dëshminë e Christopher Hill, i dërguar special i Departamentit Amerikan të Shtetit për Kosovë gjatë luftës, ai diskutoi nënshkrimin e Marrëveshjes së Ramboulletit nga delegacioni shqiptar. Hill theksoi se kjo marrëveshje përmbysi mendimin e Sllobodan Millosheviqit mbi një unitet të mundshëm mes shqiptarëve. Millosheviqi, i njohur për qëndrimet e tij nacionaliste dhe dyshimet për shqiptarët, kishte insistuar se ata nuk do të arrinin kurrë një marrëveshje për të bashkëpunuar. Megjithatë, Hill u shpreh se nënshkrimi i marrëveshjes tregonte një tjetër realitet dhe se shqiptarët ishin në gjendje të bashkoheshin për një qëllim të përbashkët.
Hill shpjegoi se qëllimi i Marrëveshjes ishte të dërgonte një mesazh të qartë serbëve se pjesëmarrja e tyre në proces ishte e nevojshme për mbrojtjen e interesave të Serbisë. Ai nënvizoi se përkundër dyshimeve të Millosheviqit, shqiptarët arritën të dakordoheshin dhe se ky ishte një hap pozitiv drejt zgjidhjes së konfliktit. Hill mendonte se ishte e rëndësishme që Millosheviqi të pranojë se ndodhi një marrëveshje, dhe se tani ishte radha e Serbisë që të mendonte për lëvizjen e saj të ardhshme.
Në lidhje me nënshkrimet e marrëveshjes, Hill u shpreh se nuk e mbante mend saktësisht numrin, por ishte i sigurt që tre përfaqësues kishin nënshkruar: një nga UÇK-ja, një nga LDK-ja dhe një nga grupi i intelektualëve të pavarur, që gjithashtu ishin të pranishëm në proces. Kjo nënkupton një bashkëpunim të gjerë brenda shoqërisë shqiptare, një fakt që kundërshtonte përhershmërinë e pikëpamjeve pesimiste të Millosheviqit në lidhje me shqiptarët.
Dëshmia e Hillit shkron në një kontekst me rëndësi historike për Kosovën, duke parë se si ndryshimet në marrëdhëniet etnike dhe politikë mund të kontribuojnë në një perspektivë më optimiste për zgjidhjen e konflikteve në Ballkan.
