Pianisti dhe kompozitori i njohur gjerman, Justus Frantz, ka shkaktuar sërish polemika në botën e muzikës klasike pas pranimit të medaljes “Urdhri i Miqësisë” nga presidenti rus Vladimir Putin. Ky veprim ka ndezur debat të gjerë në Gjermani, duke ndarë opinionin publik dhe komunitetin artistik.
Frantz, i cili prej vitesh ka ruajtur marrëdhënie të ngushta me Kremlinin, është kritikuar ashpër nga artistë dhe figura të kulturës që e akuzojnë për legjitimimin e regjimit të Putinit në një kohë kur Rusia përballet me akuza për shkelje të të drejtave të njeriut dhe agresion ushtarak në Ukrainë.
Sipas kritikëve, pranimi i një dekorate nga një qeveri e tillë dëmton imazhin e artistit dhe vlerat që muzika përfaqëson. Ata theksojnë se arti nuk mund të ndahet nga përgjegjësia morale dhe se veprime të tilla rrezikojnë të përdoren si mjet propagande nga regjime autoritare.
Megjithatë, mbështetësit e Frantzit e shohin ndryshe. Ata argumentojnë se ai ka një reputacion të gjatë si muzikant dhe humanist, dhe se çmimi nuk duhet parë si akt politik, por si një urë kulturore midis dy popujve. Sipas tyre, arti ka fuqinë të bashkojë njerëzit përtej kufijve dhe konflikteve politike.
Polemikat rreth Frantzit vijnë në një moment të ndjeshëm për marrëdhëniet Gjermani–Rusi, të tensionuara pas pushtimit rus të Ukrainës. Kjo ka shtuar shqetësimet për etikën e bashkëpunimit kulturor me regjime të diskutueshme dhe për kufijtë midis artit dhe politikës.
Pavarësisht valës së kritikave, Frantz ka mbrojtur vendimin e tij, duke theksuar se beson në rolin e muzikës si forcë për dialog dhe mirëkuptim. Ai ka deklaruar se arti nuk duhet të shërbejë si armë politike, por si mjet për paqe dhe ndërtim urash ndërmjet kulturave.
Në moshën 65-vjeçare, Justus Frantz vazhdon të sfidojë normat e industrisë muzikore, duke hapur një debat të ri mbi raportin mes artit, moralit dhe politikës – një debat që, sipas shumë vëzhguesve, është më i rëndësishëm se kurrë.
