34 ish-ambasadorë italianë i kanë drejtuar një letër publike kryeministres Giorgia Meloni, duke i kërkuar të njohë Shtetin e Palestinës dhe të ndërpresë çdo bashkëpunim ushtarak me Izraelin.
Corriere Della Sera shkruan se firmëtarët janë figura të rëndësishme të diplomacisë italiane, si Pasquale Ferrara, Piero Benassi, Rocco Cangelosi, Ferdinando Nelli Feroci, Pasquale Quito Terracciano, Alberto Bradanini, Stefano Stefanini dhe Antonio Armellini. Kjo thirrje ka një peshë të rëndësishme politike dhe vjen nga përvoja e tyre në shërbim të Republikës.
Në letër, 34 ish-ambasadorët denoncojnë shkeljet flagrante të të drejtave të njeriut nga Izraeli, që përfshijnë sulme ndaj civilëve të pambrojtur dhe shkatërrimin e infrastrukturave themelore si spitalet dhe shkollat, duke i cilësuar këto veprime si krime kundër njerëzimit dhe shkelje të rëndë të ligjit ndërkombëtar.
“Ky moment ka ardhur për Gazën. Prej shumë muajsh nuk ka më justifikime të mundshme apo argumente bindëse për veprimet ushtarake izraelite në Gaza.”- thuhet në letër.
Diplomatët theksojnë se deklaratat e thjeshta nuk mjaftojnë më dhe se është koha për veprime konkrete politike dhe diplomatike, përfshirë sanksione ndaj zyrtarëve izraelitë që mbështesin vendbanimet ilegale dhe dhunën në Bregun Perëndimor. Ata nënvizojnë se marrëdhëniet me Izraelin duhet të kushtëzohen nga perspektiva e zgjidhjes me dy shtete dhe paralajmërojnë se çdo aneksim i territoreve palestineze do të kërkonte një rishikim radikal të marrëdhënieve diplomatike.
Letër e hapur për Melonin
Zonja Kryeministre,
ka momente në histori kur nuk janë më të mundshme dykuptimet apo pozicionimet të ndërmjetme. Ky moment ka ardhur për Gazën. Prej shumë muajsh nuk ka më justifikime të mundshme apo argumente bindëse për veprimet ushtarake izraelite në Gaza.
Sulmet e përbuzshme të Hamasit më 7 tetor 2023 nuk kanë më asnjë lidhje, as sasiore as cilësore, me tmerrin e kryer në Rripin e Gazës nga Izraeli ndaj shumicës dërrmuese të civilëve të pambrojtur, që nuk ka lidhje me të drejtën e Izraelit për vetëmbrojtje dhe që nuk është aspak e papërshtatshme të cilësohet si pastrim etnik, ndërsa Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë po shqyrton elementët e gjenocidit.
Shkeljet flagrante të të drejtave të njeriut dhe dinjitetit të personave, që nuk kursejnë fëmijë, gra, të moshuar, të sëmurë, krimet kundër njerëzimit, krimet e luftës, mosrespektimi i vazhdueshëm i ligjit ndërkombëtar dhe të drejtës humanitare, për të cilat qeveria izraelite, si çdo qeveri tjetër, do të përgjigjet, dëmtojnë themelet e vetë komunitetit ndërkombëtar dhe fshijnë arritjet etike të fituara në dekada të praktikave ndërkombëtare.
Kufizimet e papranueshme për qasjen humanitare në Gaza, ulja në nivele minimale të papranueshme, pa alternativa reale, të aktiviteteve të organizatave ndërkombëtare në favor të një fondacioni të vetëquajtur humanitar, po shkaktojnë mijëra viktima të pafajshme të reja, që i shtohen dhjetëra mijëra të shkaktuara nga bombardimet masive dhe të pa-dallueshme izraelite në gjithë Rripin.
Gjatë këtyre muajve kemi parë lëvizje të detyruara të popullsisë nga njëra anë në tjetrën e Rripit, pa asnjë zonë reale mbrojtjeje ndërkombëtare. Kjo ka ndodhur ndërkohë që të gjitha infrastrukturat e Gazës, të nevojshme edhe vetëm për mbijetesën e popullsisë, janë shkatërruar sistematikisht, duke filluar nga spitalet, duke vazhduar me shkollat, universitetet dhe kampet e refugjatëve.
Në dritën e këtyre ngjarjeve, nuk mjaftojnë më deklaratat, edhe nëse të nevojshme, si ajo e firmosur nga 30 ministra të jashtëm (dhe një komisionere e BE-së) më 21 korrik, ku Italia me meritë u bashkua. Duhet veprim politik-diplomatik konkret dhe efektiv.
Në dritën e përsëritjes së masakrave dhe vrasjeve të civilëve, kërkojmë nga Qeveria të marrë masa përkatëse, veçanërisht këto:
Pezullimin e çdo marrëdhënieje dhe bashkëpunimi, të çdo natyre, në sektorin ushtarak dhe të mbrojtjes me Izraelin;
Mbështetjen në nivel BE-je të çdo iniciative që parashikon sanksione individuale (kufizime lëvizjeje ndërkombëtare dhe ngrirje të aktiviteteve ekonomiko-financiare dhe pasurive) ndaj ministrave izraelitë, si Smotrich dhe Ben G’vir, që inkurajojnë dhe mbështesin shumimin e vendbanimeve ilegale dhe dhunën e kolonëve në Bregun Perëndimor;
Bashkimin me konsensusin evropian për pezullimin e përkohshëm të Marrëveshjes së Asociimit midis Izraelit dhe Bashkimit Evropian.
Iniciativa që duhet të ndërmerret urgjentisht, me një kuptim shumë të lartë politik dhe aspak vetëm simbolik, është njohja e menjëhershme kombëtare e Shtetit të Palestinës, në prag të Konferencës Ndërkombëtare për zbatimin e zgjidhjes së dy shteteve. I kërkojmë qeverisë të rishikojë vendimin. Kjo do të konfirmonte se nga ana italiane perspektiva e “dy popujve, dy shteteve” nuk është vetëm një slogan pa kuptim dhe pa kredibilitet, por një rrugë negociuese që duhet të rifillojë menjëherë.
Marrëdhëniet me Izraelin duhet të kushtëzohen ngushtë nga kjo perspektivë. Aneksimi eventual, total ose pjesërisht, i territoreve palestineze, për shembull, do të duhej të sillte një rishikim radikal të marrëdhënieve diplomatike me Izraelin.
Zonja Kryeministre, vitet e gjata të shërbimit diplomatik, duke qëndruar besnik ndaj kauzës së paqes dhe dialogut, në frymën e nenit 11 të Kushtetutës së Republikës, na kanë shtyrë t’ju drejtohemi me këtë thirrje, pasi nuk mund të qëndrojmë të heshtur dhe të pafuqishëm përballë mohimit sistematik që po bën qeveria izraelite e gjithçkaje për të cilën kemi besuar dhe për të cilën kemi ushtruar profesionin diplomatik.
